The Selfish Giant past in de traditie van Engelse sociaal-realistische films die de grauwe
werkelijkheid tonen vanuit het tienerperspectief. Clio Barnard gebruikte daarvoor het
gelijknamige sprookje van Oscar Wilde uit 1888, maar verplaatste het naar de harde
werkelijkheid van de 21e
Arbor en Swifty, zijn dertienjarige vriendjes uit de onderkant van de samenleving. De één
een tenger en klein opgefokt mannetje die medicijnen voor zijn gedragsstoornissen slikt, de
ander een mollige en zachtmoedige volger. Wat hen bindt, is dat het beiden buitenbeentjes
zijn, zelfs temidden van al die andere verwaarloosde kinderen om hen heen.
Na de zoveelste vechtpartij op school en de daaropvolgende schorsing struinen Arbor en
Swifty met paard en wagen de straten van Bradford (Yorkshire) af, op zoek naar afgedankte
koelkasten en autowrakken om wat geld voor hun moeders mee te verdienen. Spin in het
web van de florerende metaalhandel in de wijk is de eufemistisch genaamde Kitten, die
de twee jongens met de belofte van snel geld zijn ommuurde tuin van schroot binnenlokt.
In Arbor vindt hij een roekeloze etterbak die geen enkel gevaar uit de weggaat, ook niet
het stelen van kostbaar koper. En in dierenliefhebber Swifty ontdekt hij zijn ideale nieuwe
jockey voor de illegale paardenraces, die door de zigeunergemeenschap bij zonsopkomst op
verlaten wegen worden georganiseerd.
The Selfish Giant, die in mei 2013 op het filmfestival van Cannes in première ging, wordt
inmiddels veelvuldig vergeleken met wat algemeen als een van de absolute meesterwerken
binnen de Britse realistische school wordt beschouwd: Kes (1969) van Ken Loach, de
Engelsman die zijn indrukwekkende oeuvre al meer dan vijf decennia lang wijdt aan hen die
zich aan de onderkant van de samenleving bevinden.
de 52 bezoekers vonden de film "The Selfish Giant"zeer de moeite waard, gezien de score van 4.16!
4,5
